Υπάρχουν περισσότεροι ζωντανοί άνθρωποι τώρα
απ' όσους έχουν πεθάνει σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.
Αλλά ο αριθμός των νεκρών ανθρώπων αυξάνεται.
Κάποια μέρα δεν θα υπάρχει χώρος για να θαφτεί κανείς πλέον.
Τι θα λέγατε λοιπόν για ουρανοξύστες για πεθαμένους ανθρώπους;
Που θα χτιστούν προς τα κάτω...
Θα μπορούσαν να είναι κάτω από τους ουρανοξύστες για τους ζωντανούς.
Που είναι χτισμένοι από πάνω.
Θα μπορούσαμε να θάβουμε ανθρώπους 100 ορόφους κάτω.
Κι ένας ολόκληρος κόσμος των νεκρών θα μπορούσε να είναι κάτω από αυτόν των ζωντανών.
Ο Κύριός μας Ιησούς, μας ευλογεί όλους...
Δεν ξέρει κανείς ότι δεν είναι κάποιος μέσα στο φέρετρο;
Θα έπρεπε να το γεμίζανε με παπούτσια ή κάτι τέτοιο.
Είναι σαν προσποιητή κηδεία.
Για χρυσόψαρα ή κάτι τέτοιο.
Είναι απλά αυτό που είναι, Όσκαρ.
Δεν βγάζει νόημα.
Κι αν μπορούσες να πας με ένα ασανσέρ να επισκεφτείς τους νεκρούς συγγενείς σου;
Όπως όταν πας από τη γέφυρα για να δεις τους φίλους σου στο Μπρούκλιν.
Ή το καραβάκι για το νησί Στάτεν.
Ο μπαμπάς κάποτε μου είπε ότι η Νέα Υόρκη είχε μια έκτη περιοχή.
Ακριβώς δίπλα απ' το Μανχάταν.
Αλλά αυτό δεν μπορείς να το επισκεφτείς πλέον.
Γιατί βυθίστηκε απ' τις πλημμύρες.
Και κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται.
Εντάξει, νομίζεις ότι είσαι πολύ έξυπνος;
Ας βρούμε την έκτη περιοχή.
Εντάξει.
Και...
-Μετά τι; -Τι και μετά τι;
Τι υποτίθεται ότι πρέπει να βρω;
Ποια είναι τα στοιχεία;
Κουνούσε τους ώμους του σαν να μην είχε ιδέα για τι πράγμα μιλούσα.
Το λατρεύω αυτό.
Αυτό το παιχνίδι που παίζαμε εγώ κι ο μπαμπάς ήταν το αγαπημένο μου.
Το αποκαλούσαμε "αναγνωριστική αποστολή".
Βρήκα κάτι από κάθε δεκαετία του 20ου αιώνα.
Έσκισες!
Σκίζει!
Η έρευνα για την έκτη περιοχή είναι η καλύτερη αποστολή όλων.
Εντάξει, έχουμε τον αρχάριο γαλλόφιλο εντομολόγο, τον αρχάριο αρχαιολόγο,
τον σύμβουλο υπολογιστών...
Γιατί σε όλα αρχάριος;
Είναι κοπλιμέντο!
Αρχάριος ειρηνιστής;
Ειρηνιστής...
Αρχάριος εφευρέτης.
Εφευρέτης. Κι αυτό.
Εντάξει. Είμαστε έτοιμοι.
Ο μπαμπάς σχεδίαζε τις αποστολές μου έτσι ώστε να πρέπει να μιλήσω με ανθρώπους.
Κάτι που ήξερε ότι δυσκολευόμουν να κάνω.
Τι θέλεις;
Εσείς τι νομίζετε;
Θα μπορούσε να είναι χρήσιμο.
Δε μπορείς καν να μου πεις αν είμαι στο σωστό δρόμο;
Μα αν δε μου πεις πως θα τα κάνω σωστά;
Ένας άλλος τρόπος για να το δεις είναι...
Πως θα μπορούσες να κάνεις λάθος;
Ορίστε. Ευχαριστώ πολύ.
"...μη σταματάς να κοιτάς..."
Το Σέντραλ Παρκ δεν ήταν εκεί που είναι τώρα.
Ο μπαμπάς λέει ότι βρισκόταν στο κέντρο της 6ης περιοχής.
Τεράστιοι γάτζοι έμπαιναν βαθιά μέσα στο
έδαφος και το πάρκο τραβούσαν όλοι οι άνθρωποι της Νέας Υόρκης
σαν χαλί στο πάτωμα, από την έκτη περιοχή ως το Μανχάταν.
Βρήκα κάτι! Όβερ!
Όχι επιφανειακά, Όσκαρ.
Όβερ!
Τραγούδι Ε-3.
Όβερ!
Ο μπαμπάς έλεγε ότι μόνο από τα στοιχεία στο Σέντραλ Παρκ
ξέρουμε ότι υπήρξε κάποτε η έκτη περιοχή.
Από που είναι αυτό;
Αυτό ήταν του πατέρα μου.
Μου το έδωσε η γιαγιά όταν ήμουν μικρός.
Δεν μου χρησίμευσε και πολύ.
Κι αυτό τι είναι;
Οι παλιές σπιτικές ταινίες της γιαγιάς.
Έχω χρόνια να τις δω.
Ξέρεις πως έμοιαζε ο πατέρας σου;
Όχι, δεν έχω ιδέα.
Άκου τι ξέρω όμως.
Ήταν από τη Δρέσδη, που είναι στη Γερμανία.
Πέρασε αρκετά άσχημα.
Κι αποφάσισε ότι δεν ήθελε να αποκτήσει οικογένεια.
Αυτό μόνο;
Αυτό.
Ήθελες πάντα να γίνεις κοσμηματοπώλης;
Ίσως να μου άρεσε αν είχα γίνει επιστήμονας.
Δε θα μάθω ποτέ.
Γιατί αυτό;
Γιατί... είμαι κοσμηματοπώλης.
Χωράφια με φράουλες.
Κάστρο Μπελβεντέρε.
Για τι πράγμα ψάχνει;
Όταν το βρει, άστον να σου πει.
Θα τον στείλω σε όλο το πάρκο και θα πρέπει να μιλήσει σε κάθε άνθρωπο που θα συναντήσει.
Θα είναι η καλύτερη αναγνωριστική αποστολή.
Μην του το κάνεις τόσο δύσκολο.
Αν ήταν εύκολο δε θα άξιζε τον κόπο να το βρει.
Τι είδους ενήλικας θα γίνει;
-Δεν ξέρω, γι' αυτό έχω εσένα. -Θα γίνει ένας απ' αυτούς τους τύπους...
που ερωτεύονται την πρώτη...
-...δεσποτική, συγνώμη, όμορφη... -Δεσποτική;
-..όμορφη... -Όμορφη;
Ξανθοκέφαλη κυρία.
-...που θα του λέει τι να κάνει. -Όπως το να κόβει επιταγές.
Είναι το τελευταίο. Εβδομήντα... Εβδομήντα ένα και σαράντα.
-Εβδομήντα ένα δολάρια και σαράντα λεπτά. -Που πας;
Ώρα για ύπνο!
Υπήρξε στ' αλήθεια η έκτη περιοχή;
Όπως όλα, αν θέλεις να τα πιστέψεις και να βρεις λόγους γι' αυτό.
Τι λόγους;
-Τα στοιχεία, φυσικά. Ποια στοιχεία;
Ποια στοιχεία; Τα στοιχεία!
Το περίεργο αρχείο απολιθωμάτων του Σέντραλ Παρκ.
Η ακατόρθωτη ισορροπία του ρΗ σ' εκείνη τη δεξαμενή.
Κι αυτό μας οδηγεί στις κούνιες.
Σύμφωνα με την εφημερίδα αρχείων
βρέθηκε ένα σημείωμα κάτω από μια από αυτές τις κούνιες
στο Σέντραλ Παρκ και εξαιτίας πολλών επιστημονικών πειραμάτων
που εσύ είσαι πολύ μικρός κι εγώ πολύ χαζός για να καταλάβουμε
κατάφεραν να καταλάβουν ότι το σημείωμα πρέπει να γράφτηκε... στην έκτη περιοχή.
Τι έλεγε;
Τι φανταστική ερώτηση!
Ας το ανακαλύψουμε!
Αααα, δεν το λέει.
Θα έπρεπε, αλλά δεν το λέει.
-Μπορώ να το δω; -Ω.. τι; Θέλει να...Θέλει να...δει...
Όχι! Α!
Αυτή ήταν η τελευταία συζήτηση που κάναμε ποτέ...
-Δώστο μου! -Πίσω σου, πίσω σου!
Κράτα το!
Η επόμενη φορά που άκουσα τη φωνή του μπαμπά μου
ήταν όταν γύρισα σπίτι από το σχολείο, εκείνο το πρωί της χειρότερης μέρας
Σπαστικό!
Εξαιτίας αυτών που συνέβαιναν
μας άφησαν να φύγουμε από το σχολείο νωρίτερα.
Είναι φρικτό!
Δεν επιτρέπεται να καπνίζετε στην υποδοχή.
Θα μπλέξετε.
Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα σήμερα. Που είναι οι γονείς σου;
Είναι κανείς τους στο κέντρο;
Η μαμά μου είναι στη δουλειά.
Ο μπαμπάς μου είναι κάπου σε κάποια συνάντηση.
Τέλος πάντων, δεν σε αφορά, σκατοσακούλα που μιλάει.
-Αν τη ρωτήσεις... -Ρούφα τα μπαλάκια μου.
Ω, Θεέ μου!
Πρώτο μήνυμα. 11 Σεπτεμβρίου.
8:56 π.μ.
Είσαι εκεί;
Ναι;
Αγάπη μου αν είσαι εκεί, σήκωσέ το.
Μόλις πήρα στο γραφείο αλλά δεν το σηκώνει κανείς.
Ε, άκου, κάτι συνέβη. Είμαι καλά. Μας λένε να μείνουμε εκεί που είμαστε.
Και να περιμένουμε τους πυροσβέστες.
Είμαι σίγουρος ότι όλα είναι εντάξει. Θα σε ξαναπάρω μόλις καταλάβω τι συμβαίνει.
Ήθελα να σου πω ότι είμαι καλά και να μην ανησυχείς.
Και θα σε ξαναπάρω σύντομα. Γεια.
Δεύτερο μήνυμα. 11 Σεπτεμβρίου. 9:12 π.μ.
Είσαι εκεί;
Εγώ είμαι πάλι.
Ναι;
Συγνώμη. Κοίτα, ήλπιζα ότι θα ήσουν σπίτι. Δεν ξέρω αν άκουσες τι έγινε αλλά
ήθελα να ξέρεις ότι είμαι καλά, όλα είναι μια χαρά,
ακόμη περιμένουμε να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε
είναι χαοτική η κατάσταση, οι πυροσβέστες... τι;
Αν επρόκειτο να εκραγεί ο ήλιος
δεν θα το ήξερες καν για οκτώ λεπτά.
Γιατί τόσο χρόνο χρειάζεται το φως για να φτάσει σε μας.
Για οκτώ λεπτά, ο κόσμος θα ήταν ακόμα φωτεινός.
Και ακόμα θα νιώθαμε ζέστη.
Είχε περάσει ένας χρόνος από τότε που πέθανε ο μπαμπάς μου.
Και μπορούσα να νιώσω ότι τα οκτώ μου λεπτά μαζί του...
...τελείωναν.
Δεν είχα μπει στη ντουλάπα του μπαμπά μου από τη χειρότερη μέρα.
Η μαμά δεν είχε πειράξει τα πράγματά του.
Ήταν όλα εκεί.
Όσκαρ, είσαι εντάξει;
Είμαι ο Όσκαρ Σελ.
Γιαγιά;
Γιαγιά είσαι ξύπνια;
Όβερ.
Γιαγιά;
Εδώ γιαγιά.
Τι συμβαίνει γλυκέ μου; Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Θέλεις να έρθω από κει; Όβερ.
Σου ανέφερε ποτέ ο μπαμπάς ένα ειδικό κλειδί, γιαγιά;
Όβερ.
Ένα ειδικό κλειδί;
Δε νομίζω. Ένα ειδικό κλειδί για τι πράγμα;
Για... για που είναι αυτό το ειδικό κλειδί;
Όβερ.
Είναι σπίτι ο ενοικιαστής;
Όβερ.
Ο ενοικιαστής;
Όχι, όχι. Είναι ακόμη σε διακοπές σίγουρα. Όβερ.
Η γιαγιά είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο σε έναν άντρα.
Τρεις εβδομάδες μετά τη χειρότερη μέρα.
Γιατί είναι πάντα κλειστή η πόρτα του ενοικιαστή;
Και γιατί δεν μπορώ να τον γνωρίσω;
Του αρέσει η ησυχία.
Γιατί δεν μπορείς να μου πεις τίποτα γι' αυτόν;
Είναι κάποιος που ήξερα στην παλιά χώρα. Τώρα παίζε!
Πόσο καιρό θα είναι εδώ;
Ποτέ δε μένει σε ένα μέρος για πολύ.
Είναι... επικίνδυνος;
Αν τον δεις ποτέ...
...μην πεις τίποτα!
Μπορεί να θυμώσει πάρα πολύ. Τώρα, παίζε.
Τι βρήκες, Όσκαρ;
Όβερ.
Όσκαρ, είσαι ακόμη εκεί;
Όσκαρ;
Είναι για κάποιου είδους κουτί.
Δεν είναι σαν κάποιο απ' αυτά εδώ, είναι πιο παχύ.
Δυσκολότερο να σπάσει.
Αλλά δεν είναι για χρηματοκιβώτιο, δε νομίζω.
Μπορεί να είναι για θυρίδα ασφαλείας, για ταχυδρομική θυρίδα.
Είναι παλιό. Ίσως 20, 30 χρονών.
Πως μπορώ να βρω την εταιρεία που το έφτιαξε;
Ο καθένας μπορεί να το έχει φτιάξει.
Τότε πως μπορώ να βρω την κλειδαριά που ταιριάζει;
Φοβάμαι πως σ' αυτό δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Εκτός κι αν θες να το δοκιμάσεις σε οτιδήποτε βρεις.
Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να ταιριάξει ένα κλειδί.
Υπάρχουν ένα εκατομμύριο διαφορετικές πιθανότητες.
Αυτό είναι που μου αρέσει στα κλειδιά, όλα ανοίγουν κάτι.
Μόνο ένα.
Δεν έπρεπε να είσαι σχολείο εσύ;
Είναι η Μέρα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ του Νεότερου.
Ψέμα Νο2.
Άρχισα να μετράω τα ψέματά μου νωρίτερα εκείνο το πρωί όταν είπα στη μαμά ότι είχα πυρετό.
Δε θέλω να μολύνω δυνητικά πλήθος ανθρώπων στο σχολείο.
Μπορεί να είμαι ένας περιφερόμενος παθογόνος οργανισμός!
Νόμιζα ότι τα γενέθλια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήταν τον Ιανουάριο.
Παλιά ήταν. Τα άλλαξαν.
Αυτό ήταν το ψέμα Νο3.
Περίμενε, Όσκαρ.
Ποιος είναι ο Μπλακ;
Στο φάκελο.
Κάποιος που ξέρεις;
Μπορεί να είναι κάποιος που να ξέρει κάτι για το κλειδί.
Σας ευχαριστώ που ήσασταν τόσο παρατηρητικός.
Γιατί τα χρειάζεσαι αυτά;
Για μια εργασία στις αισθήσεις.
Ψέμα Νο4.
Γιατί δεν είσαι στο σχολείο;
Είπαν ότι ήδη ξέρω πάρα πολλά.
Μπλακ, Μπλακ, Μπλακ.
7...4...
Ο Μπλακ ήταν σίγουρα άνθρωπος.
Ίσως...
αν ο Μπλακ είναι άνθρωπος, αυτός ή αυτή πρέπει κάπως να ήξερε το μπαμπά.
..εβδομήντα δυο.
Αλλά πως;
Κι εγώ πως θα τον/την έβρισκα;
Ήταν κι αυτή μια αναγνωριστική αποστολή;
Κι εδώ είναι η Νιγηρία, και λίγο πιο δίπλα...
Οι αποστολές του μπαμπά πάντα περιελάμβαναν ένα ταξίδι.
...Γερμανία, 8,3 νανομίλια...
Η Βραζιλία!
Και πάντα τα σχεδίαζε ως την παραμικρή λεπτομέρεια.
Πέντε μίλια την ώρα
εφτακόσια...
Τι άλλο θα μπορούσε να είναι;
Αφού υπήρχε ένα κλειδί
θα υπήρχε και κλειδαριά.
Αφού υπήρχε ένα όνομα
θα υπήρχε κι ένα πρόσωπο.
Γύρισα!
Έπρεπε να υπάρχει μια κλειδαριά.
140 Γκάι Άρ.
Θα το βρω γιατί εκείνος θα ήθελε να το βρω.
246.
246, 246.
Και θα το έβρισκα γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να επεκτείνω τα οκτώ μου λεπτά μαζί του.
Ίσως να μπορούσα να τα επεκτείνω για πάντα.
Μάζεψα σε ένα σακίδιο χρήσιμα πράγματα που θα μου χρειάζονταν για την επιβίωσή μου.
Μια Ισραηλινή μάσκα αερίων που μου αγόρασε η γιαγιά δυο εβδομάδες μετά τη χειρότερη μέρα.
Το ντέφι μου, για να με βοηθάει να ηρεμώ.
Κυάλια, φυσικά.
Έπρεπε να ταξιδεύω ελαφρύς για να είμαι όσο το δυνατόν πιο γρήγορος.
Το ημερολόγιο της αποστολής μου.
Τη φωτογραφική μηχανή του πατέρα του πατέρα μου.
Το "Μια σύντομη ιστορία του χρόνου", του Στίβεν Χόκιν...
που μου διάβαζε παλιά ο μπαμπάς μου.
Κινητό.
Παχιά "Νιούτονς", που τα λατρεύω.
Το κλειδί...
προφανώς...
Και το μήνυμα του πατέρα μου να "μην σταματάω να κοιτάω".
Και δε θα σταματούσα... ποτέ.
Έι!
Που πας;
Έξω.
Που;
Σου είπα. Στο Συνέδριο Βιβλίων Κόμικ, με τον Μιτς.
Θα γυρίσω αργότερα.
Ψέμα Νο5.
Εκτός απ΄το κομμάτι "θα γυρίσω αργότερα".
Άσε ανοιχτό το κινητό σου, και παίρνε με κάθε μια ώρα, εντάξει;
Το εννοώ!
Δεν ήξερα τι με περίμενε.
Παρ' όλο που πονούσε το στομάχι μου,
και τα μάτια μου έτρεχαν,
είχα αποφασίσει ότι τίποτα... τίποτα δε θα με σταματούσε.
Ούτε καν ο ίδιος μου ο εαυτός.
Πρώτη αποστολή... Άμπι Μπλακ.
Φόρτγκριν, Μπρούκλιν.
Επειδή οι δημόσιες συγκοινωνίες με πανικοβάλλουν,
περπάτησα.
Πάντα δυσκολευόμουν να κάνω συγκεκριμένα πράγματα.
Το ασανσέρ δουλεύει, έξυπνε.
Το ξέρω, καθυστερημένε.
Αλλά η χειρότερη μέρα έκανε τη λίστα πολύ μεγαλύτερη.
Οι γέροι...
Οι άνθρωποι που τρέχουν...
Τα αεροπλάνα...
Τα ψηλά πράγματα...
Τα πράγματα μέσα στα οποία μπορείς να εγκλωβιστείς.
Τα δυνατά πράγματα...
Τα ουρλιαχτά...
Το κλάμα...
Οι άνθρωποι με άσχημα δόντια...
Οι τσάντες χωρίς ιδιοκτήτη...
Τα παπούτσια χωρίς ιδιοκτήτη...
Τα παιδιά χωρίς γονείς...
Τα πράγματα που κουδουνίζουν...
Τα πράγματα που βγάζουν καπνό...
Οι άνθρωποι που τρώνε κρέας...
Οι άνθρωποι που κοιτάζουν ψηλά...
Οι πύργοι, τα τούνελ, τα πράγματα που τρέχουν, τα δυνατά πράγματα,
τα πράγματα με φώτα, τα πράγματα με φτερά...
Ειδικά οι γέφυρες με πανικοβάλλουν ιδιαίτερα.
Έλα, προσπάθησε.
Δεν μπορώ να προσπαθήσω.
Αν δεν προσπαθήσεις, δε θα μάθεις ποτέ.
Γι' αυτό προσπάθησε! -Μην απογοητευτείς μαζί μου!
Έλα. Πάρε το χυμό.
Ξέρεις, η γιαγιά μ' έφερνε κι εμένα σ' αυτές τις κούνιες.
Η αγαπημένη μου...
...ήταν μια, δυο..., η τρίτη απ' τα δεξιά.
Γιατί πίστευα ότι θα πήγαινε ψηλότερα από οποιαδήποτε άλλη.
Όταν λοιπόν είχαν πάει όλοι στα σπίτια τους,
εγώ έκανα κούνια.
Ήμουνα μόνο εγώ και οι κούνιες.
Έκανα πολλές σκέψεις εδώ πέρα, ειδικά όταν μάθαινα πως να παίρνω φόρα.
Πήγαινα όσο πιο ψηλά μπορούσα...
μέχρι που δεν μπορούσα να πάω πιο ψηλά
και μετά... πήδαγα!
Ω! Για ένα λεπτό ένιωθα ελεύθερος σαν πουλί!
Θα πρέπει να το προσπαθήσεις, Όσκαρ.
Ίσως αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.
Δεν είναι ασφαλές.
Δεν χρειάζεται να πηδήξεις.
Μπορούμε να πάμε σπίτι τώρα;
Φόρτγκριν...
Φόρτγκριν!!!!
Φόρτγκριν!!!
Τι κάνεις εκεί;
Γεια σας, με λένε Όσκαρ Σελ. Μήπως ξέρετε τον πατέρα μου, τον Τόμας Σελ;
Είστε η Άμπι Μπλακ;
Ε, ναι.
Είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος σας το λέει συνεχώς,
αλλά αν ψάξετε στο λεξικό τη λέξη "απίστευτα όμορφη", έχει φωτογραφία σας!
Άμπι είσαι εντάξει; Πες κάτι.
Τι κάνεις;
Θα υπήρχε πρόβλημα αν ερχόμουν μέσα;
Όχι, δεν είναι και πολύ καλή στιγμή.
Γιατί όχι;
-Κάνω κάτι. -Έχω φάει τη γη να το κάνω και...
Κι εγώ.
Τι είδους "κάτι";
Σε αφορά;
Είναι ρητορική η ερώτηση;
Έπρεπε να μπω εκεί μέσα.
Διψάω πάρα πολύ!
Ψέμα Νο7.
Τι θέλεις να πιεις;
Παγωμένο καφέ, μισή-μισή παρακαλώ.
Εσύ αποφασίζεις.
Μου αρέσει πολύ αυτή.
Κι εμένα μου άρεσε.
Τι ξέρεις για τους ελέφαντες;
Σχεδόν τίποτα.
Εγώ ξέρω αρκετά.
"Βγαίνει το χάραμα στην Αφρικάνα".
Είναι μια γυναίκα που πέρασε τα 10 καλύτερα χρόνια στο Κογκό.
Έκανε ΜακΚόρμινγκς και σήματα Άλφα για να μάθει πως επικοινωνούν.
Έι αγάπη, που είναι όλα;
Τον τελευταίο χρόνο άρχισε να τα παίζει για να τα ακούν οι ελέφαντες.
Είναι πολύ συναρπαστικό να παίζεις τον ήχο ενός ελέφαντα που πεθαίνει στα μέλης της οικογένειας.
Και θυμήθηκαν!
Πλησίασαν το τζιπ, το μεγάφωνο..
Απορώ πως ένιωσαν όταν άκουσαν αυτούς τους ήχους.
Δεν ξέρω.
Φεύγω από ....
Θα σε ξαναπάρω σε 15 λεπτά, εντάξει;
Έκλαψαν;
Μόνο οι άνθρωποι κλαίνε με δάκρυα, το ήξερες αυτό;
Ακόμη κι ο ελέφαντας στη φωτογραφία κλαίει.
Έτσι φαίνεται, αλλά πιθανόν να την πειράξανε με "photoshop".
Μην κλαις.
Γεια σου, Μπομπ, τι κάνεις;
Εγώ είμαι μια χαρά. Μια χαρά. Πως είναι η οικογένεια;
Τέλεια. Είμαστε τέλεια. Μια χαρά. Και...
Λοιπόν άκου. Συνάντησέ με στο γραφείο στις τρεις. Εντάξει; Θα δούμε ...
Ποιος είναι αυτός;
Ο άντρας μου.
Θα νομίζεις ότι αυτό είναι πολύ παράξενο.
Ω, πολλά πράγματα τα βρίσκω παράξενα.
Οι άνθρωποι μου λένε ότι είμαι πολύ παράξενος όλη την ώρα.
Μου έκαναν εξετάσεις μια φορά για να δουν αν έχω το σύνδρομο Άσπεργκερ.
Ο μπαμπάς είπε ότι είναι για ανθρώπους που είναι πιο έξυπνοι από τους άλλους
αλλά δεν μπορούν να τρέξουν ίσια.
Οι εξετάσεις δεν ήταν οριστικές.
Είσαι σίγουρη ότι δεν τον ήξερες;
Τον Τόμας Σελ;
Ήταν στο κτίριο.
Στις 9/11.
Ψάχνω να βρω μια κλειδαριά για ένα κλειδί που ήταν μέσα σε ένα φάκελο
που κάποτε ανήκε στον πατέρα μου.
Λυπάμαι, δεν ξέρω τίποτα για το κλειδί ή για τον πατέρα σου.
Μπορώ να τη δανειστώ αυτή;
Ευχαρίστως.
Νόμιζα ότι σου άρεσε πολύ.
Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει εδώ.
Μπορώ να σε φιλήσω;
Είσαι γλυκό αγοράκι, αλλά δε νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα.
Μπορώ να σε βγάλω φωτογραφία για να σε θυμάμαι;
Πως ήταν το συνέδριο Κόμικ;
Ήσουν εκεί όλη μέρα;
Μπορείς να ξεκλειδώσεις την πόρτα σε παρακαλώ;
Όσκαρ, μπορείς να ανοίξεις την πόρτα σε παρακαλώ;
Όσκαρ!
Όσκαρ, σε παρακαλώ άσε με να μπω.
Γιατί θέλεις να μπεις;
Για να σου πω ότι σ' αγαπάω.
Κοίτα, ήλπιζα ότι θα ήσουν σπίτι. Δεν ξέρω αν άκουσες τι συνέβη αλλά...
ήθελα να ξέρεις ότι είμαι καλά, όλα είναι εντάξει, ακόμη περιμένουμε να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε.
Είναι χαοτική η κατάσταση, υποτίθεται ότι θα έρχονταν πυροσβέστες... τι;
Μήνυμα τρία, 11 Σεπτεμβρίου, 9:58 π.μ.
H Κατάρρευση των δυο Πύργων, όπως είπαμε νωρίτερα στο ρεπορτάζ μας, ο καθένας με 110 ορόφους
-θα σας πω τι ένιωσα εγώ όταν είδα... -Όσκαρ;
Όσκαρ;
Είσαι καλά;
Ναι.
Σε άφησαν νωρίς απ' το σχολείο.
Ναι.
Ξέρεις τι συνέβη;
Ναι.
Η μαμά σου θα επιστρέψει σύντομα.
Θέλεις να.... περιμένεις εδώ μέχρι να έρθει;
Έτσι νομίζω.
Θέλεις να περιμένω εδώ μαζί σου;
Δεν πειράζει.
Είσαι σίγουρος;
Απόλυτα.
Είσαι σίγουρος;
...ίσως γύρω στο μεσημέρι, τότε είναι πιθανόν να λάβει χώρα...
Όσκαρ...
Όσκαρ;
Πήρε... πήρε τηλέφωνο ο πατέρας σου;
Υπάρχουν... υπάρχουν καθόλου μηνύματα στον τηλεφωνητή;
Όλες οι γραμμές...
Όλες οι γραμμές είναι κατειλημμένες. Αν θέλετε...
Όλες οι γραμμές είναι κατειλημμένες. Αν θέλ...
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ...
Λυπούμαστε. Η κλήση σας δεν μπορεί να ολοκληρωθεί.
Παρακαλούμε, προσπαθήστε ξανά.
Όλες οι γραμμές είναι κατειλημμένες. Αν θέλετε...
Εντάξει. Εντάξει.
Λυπούμαστε. Λόγω υπερφόρτωσης του δικτύου δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε την κλήση σας.
...όποιον αριθμό μπορώ να βρω;
Χμ, καλύτερα έτσι παρά με τα τηλέφωνα.
Όχι, δεν θέλω να έρθετε από δω. Δεν θέλω να γίνει μεγαλύτερο το πρόβλημα απ' όσο ήδη είναι.
Θα σας ξαναπάρω αν σας χρειαστώ, εντάξει.
Καταγράφει.
Γεια σας. Πήρατε στην οικία Σελ.
Σήμερα είναι Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου.
Ακούστε το γεγονός της ημέρας.
Είναι το λεγόμενο "Νιακούσια".
Η ανάσα παγώνει αμέσως κάνοντας ήχο κρακ. Την λένε "η ανάσα των αστεριών".
"Γεια σας. Πήρατε στην οικία Σελ."
Τώρα κανείς δε θα χρειαστεί να τα ξανακούσει, όπως έκανα εγώ.
Σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα.
Κάθε φόρα που εφευγά απο το διαμέρισμα μας...
γινόμουν και πιο ελαφρύς.
Γιατί πλησίαζα όλο και περισσότερο στο μπαμπά.
Αλλά έγινα επίσης και λίγο βαρύτερος.
Γιατί απομακρυνόμουν από τη μαμά.
Γιατί με κοιτάζεις έτσι;
Πως "έτσι";
Σαν να έχω κάνει κάτι κακό.
Έχεις το κινητό σου;
Εδώ.
Σ' αγαπάω.
Ίσως να περίμενε εκεί μέχρι να φύγω.
Ή ίσως να είχε ήδη απομακρυνθεί.
Ίσως να μιλούσε υπερβολικά σιγά για να μπορέσω να ακούσω.
H Γκαζέλ Μπλακ ζούσε στα Χάμιλτον Χάιτς.
-...τίποτα για να ανησυχούμε. -Έλα.
Και ξέρεις ότι ο Κύριος είναι βαθιά μέσα σου
-Γιατί δεν τραγουδάς και δε φωνάζεις; -Έι!
Αγαπητέ Θεέ σου ζητάω απλά να προσέχεις το μικρό Όσκαρ...
Και προσεύχομαι Θεέ μου για ένα θαύμα γι' αυτόν.
Και να τον έχεις ασφαλή και μέσα στην αγκαλιά σου.
Καθώς πορεύεται στο δρόμο του.
-Αμήν. -Αμήν.
Θυμήσου...
Κάθε μέρα είναι ένα θαύμα.
Δεν πιστεύω στα θαύματα.
Το να βρεις που ταιριάζει αυτό το κλειδί...
Θα ήταν ένα θαύμα...
Ξεκίνησα με ένα απλό πρόβλημα.
Ένα κλειδί χωρίς κλειδαριά.
Και σχεδίασα ένα σύστημα που νόμιζα ότι ταίριαζε στο πρόβλημα.
Τα ανέλυσα όλα ως τα πιο μικρά κομμάτια.
Και προσπαθούσα να θεωρώ τον κάθε άνθρωπο ως αριθμό.
Σε μια γιγαντιαία εξίσωση.
Μπορεί να είναι για κάποιο χρηματοκιβώτιο.
Ή για κάποιο κουτί ασφαλείας.
Είναι παλιό. Μπορώ να δοκιμάσω για να δω αν ταιριάζει κάπου;
Αλλά δεν απέδιδε.
Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι σαν τους αριθμούς.
Είναι περισσότερο σαν τα γράμματα.
Και αυτά τα γράμματα θέλουν να γίνουν ιστορίες.
Κι ο μπαμπάς έλεγε ότι τις ιστορίες πρέπει να τις μοιραζόμαστε.
Αυτό είναι. Πόδι, πόδι, πόδι, πόδι!
Περίμενα μια εξάλεπτη συνομιλία με κάθε άτομο που λεγόταν Μπλακ.
Αλλά ποτέ δεν ήταν απλά έξι λεπτά.
Όλοι μου έπαιρναν περισσότερο χρόνο απ' όσο είχα υπολογίσει.
Για να με παρηγορήσουν και να με κάνουν να νιώσω καλύτερα για το μπαμπά μου.
Και για να μου πουν τις δικές τους ιστορίες.
Μα εγώ δεν ήθελα να νιώσω καλύτερα και δεν ήθελα φίλους.
Δεν είναι εύκολο.
Ήθελα μόνο την κλειδαριά.
..,25 δια του ...., οι μέρες.... 52 εβδομάδες... 3 χρόνια.
Δεν πλησίαζα καθόλου τον μπαμπά μου.
Τον έχανα.
Έι; Τι είσαι; Κανένας μαλάκας;
Σκατοκέφαλε!
Βοήθησέ με! Θέλω να μπω στο ηλίθιο το γαμημένο κτίριο.
Πρέπει να είναι μια μέρα μεγάλης σύγχυσης.
Σε ξαναπαίρνω αμέσως.
Μήνυμα τέταρτο. 11 Σεπτεμβρίου...
Όσκαρ, τι συμβαίνει;
Μου υπόσχεσαι να μη με θάψεις όταν πεθάνω;
Είναι μαύρα μεσάνυχτα, Όσκαρ.
Μου υπόσχεσαι να μη με θάψεις όταν πεθάνω;
Δεν πρόκειται να πεθάνεις.
Θα ζήσεις πολλά, πολλά χρόνια.
Είσαι σίγουρη ότι με αγαπάς;
Απολύτως σίγουρη.
Τότε να με βάλεις σ' ένα απ' αυτά τα μαυσωλεία που είναι πάνω από το έδαφος.
Ω... εντάξει, πρέπει να μιλήσουμε.
Για το μαυσωλείο;
Όχι.
Γι' αυτό που συμβαίνει.
Γιατί σου είναι τόσο δύσκολο να μου μιλήσεις;
Σε περίπτωση που δεν το έχεις πάρει χαμπάρι, το μισό καιρό κοιμάσαι.
Και τον υπόλοιπο μισό ξεχνάς το πρώτο μισό.
Είσαι αυτό που με νομικούς όρους λέγεται "ερήμην".
Ένας απών γονιός.
Αυτό ήμουν εγώ;
Ποιο κομμάτι;
Όλα.
Ο μπαμπάς έλεγε ότι η αλήθεια θα σε ελευθερώσει.
Ε, λοιπόν, ο μπαμπάς δεν είναι εδώ.
Μόνο οι δυο μας.
Μάλλον το ένα τέταρτο από μας,...
-για να είμαστε μαθηματικά ακριβείς. -Μη βγεις απ' το δωμάτιο, Όσκαρ.
-Μη βγεις απ' το δωμάτιο! -Κι αν πεθάνω αύριο;
Δεν θα πεθάνεις αύριο.
Ούτε κι ο μπαμπάς πίστευε ότι θα πέθαινε αύριο.
-Δεν θα συμβεί σε σένα. -Πως ξέρεις ότι δε θα συμβεί;
Δεν ξέρεις τίποτα. Έθαψες ένα άδειο κουτί!
Δεν είναι εκεί το θέμα!
-Είναι η μνήμη του εκεί. -Αυτό ακριβώς είναι το θέμα!
Ο μπαμπάς έγινε σωματίδια.
Και τώρα είναι στις ταράτσες.
-Και στα ποτάμια. -Όσκαρ!
Και στα πνευμόνια εκατομμυρίων ανθρώπων στη Νέα Υόρκη που τα εισπνέουν κάθε φορά που αναπνέουν.
Όσκαρ, δεν πάει έτσι.
Πως ξέρεις εσύ πως πάει; Δεν έχεις ιδέα από άτομα και μόρια.
Μπορεί να είναι και μέρος από τα σκατά των σκύλων στο Σέντραλ Παρκ.
Αρκετά πια. Σταμάτα!
-Με συγχωρείς, ειδική στους σκύλους. -Σταμάτα!
Μα είναι η αλήθεια! Γιατί να μη μπορώ να πω την αλήθεια;
-Σταμάτα! -επειδή πέθανε ο μπαμπάς, αν είσαι λογικός
-Σταμάτα! -Είπες ψέματα ότι δεν έχει νόημα.
-Δεν βγάζουν τα πάντα νόημα, Όσκαρ! -Πρέπει να βγάζει νόημα!
-Δεν υπάρχει απάντηση για τα πάντα! -Φυσικά και υπάρχει, ηλίθια!
Είναι εντελώς ανούσιο! Είναι απλά ένα κουτί! Ένα άδειο κουτί!
Το ξέρω ότι είναι ένα άδειο κουτί!
Το ξέρω αυτό!
Αλλά το έκανα για μένα και για σένα. Για να προσπαθήσουμε τουλάχιστον...
...να του πούμε αντίο!
Γιατί έφυγε, Όσκαρ. Έφυγε, και δεν θα γυρίσει πίσω.
Ποτέ!
Δεν ξέρω γιατί κάποιος πετάει ένα αεροπλάνο πάνω σ' ένα κτίριο!
Το μόνο που ξέρω είναι ότι ο άντρας μου είναι νεκρός!
Κι όσο κι αν προσπαθείς, Όσκαρ, ποτέ δε θα βγάλει νόημα γιατί έτσι είναι.
Δεν βγάζει νόημα!
Γαμώτο σου δεν ξέρεις τίποτα!
Γιατί μου είπες ψέματα;
Τι εννοείς;
Που ήσουν;
Που ήμουν πότε;
Εκείνη τη μέρα, τη χειρότερη μέρα.
Το ξέρεις ότι ήμουν στη δουλειά.
Δεν ήταν κανείς εδώ!
Μακάρι να ήμουν εδώ.
Αλλά δεν ήταν εφικτό.
Θα έπρεπε να το είχες κάνει εφικτό.
Δεν μπορώ να κάνω το ανέφικτο εφικτό.
Εύχομαι να ήσουν εσύ.
Εύχομαι να ήσουν εσύ στο κτίριο αντί για εκείνον.
Κι εγώ το ίδιο...
Δεν το εννοούσα πραγματικά αυτό.
Ναι, το εννοούσες.
Γύρνα στο κρεβάτι σου.
Έι!
-Που είσαι; -Προσπαθούσα να σε βρω. Γυρίζω σπίτι.
Τόμας, με ακούς;
Ναι, σε ακούω.
Ω, είναι απίστευτο. Το βλέπεις;
Άκου, θέλουν κι άλλοι να πάρουν τηλέφωνο οπότε δεν έχω πολύ χρόνο.
Άκου με, θα είμαι σπίτι σε περίπου είκοσι λεπτά.
Όχι, εσύ άκου με. Είμαι στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
-Τι.. τι εννοείς στο Παγκόσμιο Κέντρο... -Με ακούς;
Τι εννοείς είσαι στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου;
Είχα μια συνάντηση. Αλλά θα είμαι καλά. Μας λένε να μείνουμε εκεί που είμαστε.
Σπάσαμε ένα παράθυρο για να μπει αέρας. -Που... που είσαι;
Είμαι στον 105ο όροφο και είναι περίπου άλλοι 50 εδώ.
Άκου... άκουσέ με. Γύρνα σπίτι τώρα αμέσως.
Όλα θα πάνε καλά. Θα είμαστε μια χαρά.
-Μα... -Που είναι ο Όσκαρ;
Ο Όσκαρ γυρίζει σπίτι. Αλλά άκουσέ με. Γύρνα σπίτι τώρα αμέσως.
Θα... θα... θα τον πάρω τηλέφωνο και θα του το πω.
Θα του πεις τι;
Θα... θα του πω... θα του πω τι συμβαίνει. Θα του πω τι συμβαίνει.
Θα του πω που είμαστε και ότι έρχονται οι πυροσβέστες.
Κι ότι είμαστε όλοι καλά.
Μας είπαν να περιμένουμε...
Τόμας;
-Αυτό θα κάνουμε. -Τομ... Τόμας.
Εντάξει;
Όχι, όχι, δεν... δεν είναι εντάξει. Άκου με.
-Ναι. -Τόμας;
-Ναι. -Πρέπει να με ακούσεις.
-Άκου τι θα κάνεις. -Ναι, βέβαια.
-Πρέπει να βρεις μια σκάλα. -Ναι;
-Με ακούς; -Ναι.
-Βρες μια σκάλα κι έλα σπίτι. -Εντάξει.
Θέλω να φύγω απο δω... -Αγάπη μου, πρέπει να...πρέπει να κλείσω.
-Όχι! -Χρειάζονται κι άλλοι το τηλέφωνο.
Θα είμαι μια χαρά. Κι εσύ θα είσαι μια χαρά.
-Σταμάτα να το λες αυτό. Απλά... -Λίντα άκου με. Κάνουν ότι ...
-...βρες τις σκάλες... -τη ζωή μου καλύτερα, θέλω να ξέρεις...
Ότι σ' αγαπάω απόλυτα.
Σ΄αγαπάω απόλυτα!
-Μη σταματάς να μου μιλάς, απλά συνέχισε.. -Κοίτα, θα προσπαθήσω να σε ξαναπάρω..
-...σε λίγα λεπτά. -Σε παρακαλώ συνέχισε να μου μιλάς.
Γιαγιά, είσαι ξύπνια;
Όβερ.
Γιαγιά, ξύπνα σε παρακαλώ.
Όβερ.
Σε παρακαλώ!
Όβερ!
Γιαγιά;
Ξέρω ότι είναι κάποιος εκεί.
Δε θα σου κάνω κακό.
Είμαι μόνο τεσσάρων χρονών.
Ψέμα Νο64.
Ποιος είσαι;
Ο ενοικιαστής.
Εγώ είμαι ο Όσκαρ Σελ.
Ο εγγονός της γιαγιάς.
Ξέρεις που είναι η γιαγιά μου;
-Έξω. -Έξω; Τέτοια ώρα νυχτιάτικα;
Ξέρεις που; Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Μπορούμε να περιμένουμε μαζί.
Είσαι ξένος;
Τεχνικά.
Δεν θα έμπαινα στην κρεβατοκάμαρα κάποιου ξένου.
Πως και δε μιλάς;
Έχουν καταστραφεί οι φωνητικές σου χορδές ή κάτι τέτοιο;
Ή σε κατατρόμαξε κάτι;
ΝΑΙ.
Φοβερό!
Πότε ήταν η τελευταία φορά που μίλησες;
Προσπαθείς ποτέ να μιλήσεις;
Γιατί δεν προσπαθείς να πεις κάτι σε μένα;
Άντε. "Με... λένε... ενοικιαστή."
Έχεις ποινικό μητρώο;
ΟΧΙ.
Ίσως να κάνεις κακό σε ανθρώπους ως επάγγελμα.
ΟΧΙ.
Τότε ποια είναι η ιστορία σου;
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
Έπρεπε να το πω σε κάποιον.
Δεν μπορούσα πλέον να το κρατώ μυστικό.
Μπορώ να σου πω τη δική μου ιστορία;
ΝΑΙ.
Ο μπαμπάς μου πέθανε στις 11/9.
Μετά το θάνατό του έκανα ένα χρόνο να μπω στο δωμάτιό του γιατί ήταν πολύ δύσκολο
...και πάντα με έκανε να θέλω να κλάψω.
Αλλά μια μέρα ήμουν χάλια και παρ' όλ' αυτά μπήκα στο δωμάτιό του.
Μου λείπει να παίζω Τάε Κβον Ντο μαζί του γιατί με έκανε να γελάω.
Όταν μπήκα στη ντουλάπα του, που είναι τα ρούχα του και τα πράγματά του...
...σκαρφάλωσα για να φτάσω την παλιά του φωτογραφική μηχανή με το καφέ...
και μου έπεσε από περίπου 100 σκαλιά κι έσπασα ένα μπλε βάζο
και μέσα ήταν ένας φάκελος με το όνομα Μπλακ γραμμένο πάνω...
και ήξερα ότι ο μπαμπάς άφησε κάτι κάπου για μένα
...που άνοιγε με το κλειδί κι εγώ έπρεπε να το βρω. Κι έτσι το πήγα στον Γουόλτ
-τον κλειδαρά,... -που μου είπε ο Σταν, ο θυρωρός,...
-που λέει ότι τα κλειδιά ανοίγουν τα πάντα. -Κάποιου είδους κλειδαριά...
σε όλη τη Νέα Υόρκη, και στις πέντε περιοχές.
Μέτρησα 472 ανθρώπους με το επίθετο Μπλακ.
Σε 216 διαφορετικές διευθύνσεις γιατί κάποιοι από τους Μπλακ ζουν μαζί προφανώς.
Υπολόγισα ότι αν πηγαίνω σε δυο κάθε Σάββατο
συν τις αργίες, η δική μου είναι το σχολικό θεατρικό έργο, τα ορυκτά
και τα νομίσματα και τα κόμικ θα μου πάρει περίπου τρία χρόνια να πάω σε όλους.
Αλλά αυτό θα κάνω!
Θα πάω σε κάθε έναν που λέγεται Μπλακ...
...και θα ανακαλύψω που ταιριάζει το κλειδί και τι ήθελε ο μπαμπάς μου να βρω.
-Τον καλύτερο πιθανό τετραψήφιο συνδυασμό, -αν λοιπόν κανείς...
-Έχω διαιρέσει τους ανθρώπους ανά ζώνη. -Για να μην ξαναπώ άλλο ψέμα στη μαμά μου.
Γιατί δεν θα καταλάβαινε ότι έπρεπε να πάω έξω...
και να βρω που ταιριάζει το κλειδί που θα με βοηθούσε να βγάλω νόημα
στα πράγματα που δεν βγάζουν νόημα όπως το να τον κρατάνε σε ένα κτίριο
άνθρωποι που δεν τον γνώριζαν καν!
Και βλέπω μερικούς ανθρώπους που δεν μιλάνε αγγλικά
ή κρύβονται σε ένα δωμάτιο με παπαγάλους
που είναι όλοι Μπλακ, που προσεύχονται όλοι και μιλούν στο Θεό.
Αφού μιλάει στο Θεό γιατί δεν του είπε να μη σκοτώσει το γιο της;
Ή να μην αφήνει ανθρώπους να πετάνε αεροπλάνα πάνω σε κτίρια
...και ίσως μιλούσε σε άλλο Θεό απ' αυτούς!
Και ήταν κι ένας άντρας που μετά ήταν γυναίκα και μετά άντρας και μετά γυναίκα
όλα ταυτόχρονα και δεν ήθελα να μπω στο δωμάτιο του/της γιατί με φόβιζε
...γιατί ήταν τόσο διαφορετικός/ή!
Αν και ακόμα αναρωτιέμαι αν είχε κόλπο ή πέος αλλά τι σημασία έχει;
Θέλω να πω πως θα ήταν αυτό το μέρος αν όλοι είχαν το ίδιο κούρεμα...
-και ο κύριος Μπλακ. -Που δεν έχει ακούσει τίποτα εδώ και 24 χρόνια.
Που το καταλαβαίνω γιατί είμαι η φωνή του μπαμπά του σχεδόν.
-Που θα έλεγε "ακόμα να ξυπνήσεις" ή.. -πάμε να κάνουμε κάτι.
Και βλέπω τα δίδυμα αδέρφια που ζωγραφίζουν μαζί
Και υπάρχει και μια αποθήκη και πρέπει να υπάρχει κάποιο εργαλείο ή κάτι
Απλά μια αποθήκη!
Και με το ίδιο σχέδιο του ίδιου ανθρώπου ξανά και ξανά και ξανά.
Ο Μπόρις Μπλακ, ο θυρωρός,
που ήταν δάσκαλος στη Ρωσία αλλά τώρα λέει ότι πεθαίνει ο εγκέφαλός του
ο Ρέιμους Μπλακ, που έχει συλλογή νομισμάτων αλλά δεν έχει λεφτά για να τρώει κάθε μέρα
Είδα τον Άλβιν Μπλακ που έχει θέα στο Γκρέβερσι Παρκ αλλά όχι κλειδί γι' αυτό.
Που είναι το ίδιο άσχημο σαν να κοιτάς έναν τοίχο από τούβλα.
Κι εγώ νιώθω ότι βρίσκω σε τοίχο γιατί δοκίμασα το κλειδί σε 148 διαφορετικά μέρη
αλλά το κλειδί δεν ταίριαζε.
Και δεν άνοιγε τίποτα που να έχει αυτό που ο μπαμπάς μου ήθελε να βρω...
...για να ξέρω ότι και χωρίς αυτόν όλα θα πάνε καλά.
-Ας το αφήσουμε αυτό εκεί. -Κι ακόμα φοβάμαι κάθε φορά που
μπαίνω σε ένα ξένο μέρος.
Φοβάμαι τόσο που πρέπει να κρατιέμαι από τη μέση μου αλλιώς νομίζω ότι θα σπάσω σε κομμάτια!
Αλλά ποτέ δεν ξεχνάω τι άκουσα και είπα στη μαμά για την έκτη περιοχή.
Ότι αν τα πράγματα βρίσκονταν εύκολα... -Δεν θα άξιζε τον κόπο να τα βρούμε.
Και φοβάμαι τόσο κάθε φορά που φεύγω απ' το σπίτι
Κάθε φορά που ακούω να ανοίγει μια πόρτα.
Και δεν ξέρω ούτε ένα πράγμα που να μην ήξερα από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα!
Που αφορούν το μπαμπά μου περισσότερο από ποτέ ακόμη κι αν το θέμα ήταν να σταματήσω και να μην τον ψάξω καν!
Πονάει πολύ.
Μερικές φορές φοβάμαι ότι θα κάνω κάτι πολύ άσχημο.
Άσχημο;
ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΠΑΩ ΓΙΑ ΥΠΝΟ
ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΟΤΙ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΜΕ
ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ
Θα ήθελα να...τι;
ΝΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΨΑΞΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ;
Με τίποτα!
Αποκλείεται!
Όχι, όχι, όχι.
Και βέβαια. Το επόμενο Σάββατο, στις εφτά το πρωί.
Έφτασα εκεί 23 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα νωρίτερα, για καλό και για κακό.
Δεν ήξερα αν ήθελα να είναι εκεί.
Δεν ήξερα ούτε κι αν δεν ήθελα να είναι εκεί.
Θα του έδινα μια μέρα για να το ανακαλύψω.
Αν έρθεις μαζί μου, υπάρχουν κανόνες.
Δικαιούσαι δυο διαλείματα για τουαλέτα.
Ένα οκτάλεπτο διάλειμα για φαγητό.
Και απαγορεύεται αυστηρά η περιήγηση στα αξιοθέατα...
...αν και μπορούν να καταγράφονται σημεία ιστορικής αξίας.
Επίσης...
Υπάρχει μια λίστα 15 απλών ερωτήσεων που θέλω να απαντήσεις για σένα.
Έλα.
Ο κανόνας Νο4 είναι να συμβαδίζεις.
Δε μπορώ να σταματάω και να περιμένω κάθε δυο λεπτά.
Ο Τζι Μπλακ είναι στη ζώνη Η. Αριθμός ΑΚ16.
Είναι στα Ρόκγουέις. 11,3 μίλια.
Από δω.
Δεν παίρνω το τρένο.
Δεν είναι ασφαλές.
Είναι προφανής στόχος. Όλες οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι.
Μπορεί να ανατιναχτείς σε κομματάκια από ανθρώπους που δεν σε ξέρουν καν.
Ωχ, όχι.
Είπε, "δεν μπορώ να περπατήσω τόσο μακριά."
Είπε ότι αν ήθελα να έρθει μαζί μου θα έπρεπε να πάμε με λεωφορείο ή τρένο.
Κι ότι το τρένο ήταν πολύ πιο γρήγορο.
Και έγραψε...
"Τέλος πάντων, δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι."
Στο οποίο απάντησα: -Εύκολο για σένα να το λες!
Που στην πραγματικότητα... δεν ήταν.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΜΑΣ
ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ
Να σκέφτομαι το τίποτα;
Αυτό είναι οξύμωρο, όπως το τώρα μετά.
Το οξύμωρο είναι όταν δυο λέξεις έρχονται σε αντίθεση η μια με την άλλη.
Ο πατέρας μου κι εγώ κάναμε οξύμωρους πολέμους.
Σοβαρά πολύ αστείοι.
-Χα! -Εκκωφαντική σιωπή! Χα! Χα!
Πρωτότυπα αντίγραφα.
Βρέθηκε χαμένος!
Μαθητής δάσκαλος;
Υγρό αέριο.
Ξεκάθαρα μπερδεμένος!
Ζωντανός νεκρός!
Σχεδόν ακριβώς.
Γνήσια απομίμηση.
Κατά λάθος επίτηδες.
Τεράστιος τοσοδούλης.
Κι αν και δεν είπε ποτέ λέξη...
για πρώτη φορά από τότε που πέθανε ο μπαμπάς...
ένιωσα ότι είχα κάποιον για να μιλάω.
Δεν είναι κανείς μέσα.
Φύγετε αλλιώς θα σας σκοτώσω!
Τι κάνεις; -Φύγετε από δω!
Έι, εσύ!
Τι κάνεις μ' αυτή τη φωτογραφική μηχανή;
Λοιπόν πως σταμάτησες να μιλάς;
Έκανα λίγη εκτεταμένη έρευνα.
Ξέρεις... είναι ιατρικώς αδύνατον να σταματήσεις να μιλάς.
Εκτός αν σου βγάλουν τις φωνητικές σου χορδές.
Ή στις κόψουν.
Ή αρρωστήσεις από καρκίνωμα του λάρυγγα ή κάτι τέτοιο.
Λένε ότι σε άλλη περίπτωση...
...είναι υστερική αντίδραση σε κάποιο μεμονωμένο τραυματικό γεγονός.
Στην οποία το άτομο παίρνει την ψυχολογική απόφαση
να μη μιλάει γιατί η ομιλία θα αναπαράγει το γεγονός.
Απλά σκέφτηκα ότι έπρεπε να το ξέρεις.
Περίμενε! Δεν μπορώ να τη διασχίσω αυτή!
Η γέφυρα δεν είναι ασφαλής!
Μπορεί να πέσω μέσα!
Δεν μπορώ να διαβάσω τι γράφεις εκεί!
Έγραψε: "Αν περάσεις τη γέφυρα, θα σου πω την ιστορία μου."
Περίμενέ με!
Μην απομακρύνεσαι!
Περίμενέ με!
Επίσης έγραψε:
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα και θα μιλήσουμε.
Δεν μπορούμε! Μόλις ξεκινήσαμε!
Περίμενε εδώ.
Μη με αφήσεις!
Ναι;
Με ακούτε;
Δεν είναι κανείς εδώ!
ΜΠΑΡ
Υποσχέθηκες να μη με αφήσεις!
Τι λέει;
Εντάξει. Εμ... Λέει ότι..."Εγώ... έχω ζήσει σε πολλά μέρη..."
"...αλλά έχω γεννηθεί στη Γερμανία."
"Μετά τον πόλεμο παντρεύτηκα..."
"...υπήρχε ένα παιδί..."
"...αλλά φοβόμουν πολύ να είμαι πατέρας."
"Όταν ήμουν μικρός ήμουν σε ένα καταφύγιο με τους γονείς μου, εξερράγη μια βόμβα και..."
"...σκοτώθηκαν κι οι δυο."
Γι' αυτό σταμάτησες να μιλάς;
Θα σου φέρω μια σόδα, μικρέ.
Τότε είναι που σταμάτησες να μιλάς;
ΝΑΙ ΟΧΙ
ΔΕΝ ΣΕ ΡΩΤΑΩ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΑΣ ΚΙ ΕΣΥ.
Θέλω να έρχεσαι μαζί μου από δω κι εμπρός.
Και κούνησε τους ώμους του, όπως έκανε ο μπαμπάς.
Το λατρεύω αυτό.
Για ένα μήνα, τα Σάββατα και τις Κυριακές ερχόταν μαζί μου.
Και είδαμε άλλους 37 Μπλακ.
Όχι, όχι, όχι!
Πρέπει να προσέχεις τι κάνεις.
Η Κάσιντι Μπλακ δεν μένει στο Γκλέντεηλ, μένει στο Γούντχέιβεν.
Εδώ, άσε με να σε βοηθήσω.
Η Αουρέλια Μπλακ μένει στο Γουάιτστόουν.
Ο Μπαζ Μπλακ μένει στο Φλόσινγκ.
Η Μπι Μπλακ μένει στο Ρόουζντέηλ.
Ο Μπι Τζι Μπλακ μένει στο Σάνι Σάιντ.
Το 'πιασες;
Αύριο... μπορούμε να φτάσουμε στον Μόροου Μπλακ, στη ζώνη ΖΖ.
Τετράγωνο ΑΝ50 στο χάρτη.
Χωρίς ντάντεμα.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΡΕΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ;
Κανόνας Νο7.
Τίποτα δεν πρέπει να εμποδίζει την έρευνα.
Γεια σας. Με λένε Όσκαρ Σελ. Ο πατέρας μου...
Λάθος κατεύθυνση!
Το απολαμβάνεις;
Ξέρεις... δεν λέω τίποτα όταν περπατάς πολύ αργά γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
Και δε λέω τίποτα που πηγαίνεις τουαλέτα τρεις φορές την ώρα γιατί ξέρω ότι πρέπει.
Αλλά θα μπορούσες να τρως λίγο πιο γρήγορα!
Ήταν ο Τζέημς Μπλακ, ο Ντον Μπλακ, ο Έιμος Μπλακ.
Γκόθρι Μπλακ.
Και οι τρεις Μπεν Μπλακ.
Είναι άσκοπο.
ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
Δεν έχουμε τελειώσει.
Έι, παιδιά, έχω γυναίκα και παιδί σπίτι.
Σε παρακαλώ! Δώσε μου ένα λεπτό!
Λοιπόν.
Ο Μπεν Μπλακ.
Ο Γκόθρι Μπλακ.
Ο Έημος Μπλακ.
Έι, μικρέ, χρειάζεσαι ένα πρωτότυπο κλειδί.
ΣΤΑΜΑΤΑ
Δεν μπορώ!
Αν σου κάνω μια ερώτηση...
...θα μου πεις την αλήθεια;
Ακόμη κι αν με πληγώσει;
ΝΑΙ
Πιστεύεις ότι το κλειδί ταιριάζει σε κλειδαριά;
ΝΑΙ
Αλήθεια;
ΝΑΙ
Εννοώ... αλήθεια;
ΝΑΙ
Και πιστεύεις ότι θα τη βρούμε την κλειδαριά;
ΟΧΙ
Ούτε κι εγώ είμαι σίγουρος.
ΑΡΑ ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ;
Υπάρχει κάτι που πρέπει να σου δείξω.
Δεν μπορούσα να είμαι σίγουρος... κι έτσι δεν είπα τίποτα.
Αλλά το ένιωθα συνέχεια.
Ο τρόπος που περπατούσε...
Ο τρόπος που κουνούσε τους ώμους του...
Το ότι η γιαγιά μου δεν μιλούσε γι' αυτόν...
Πρέπει να είναι ο παππούς μου...
Η μαμά μου λείπει.
Από δω.
Μπορείς να καθίσεις στο κρεβάτι μου.
Τύπωσα αυτές από το ίντερνετ.
Πιθανόν να είναι αυτός.
Ή... μπορεί να είναι αυτός.
Είναι ντυμένος όπως εκείνος.
Όταν τη μεγενθύνουν και οι κουκίδες γίνονται τόσο μεγάλες παύει να μοιάζει με άνθρωπο.
Μερικές φορές μπορώ να δω γυαλιά πάνω του.
Ή τουλάχιστον νομίζω ότι μπορώ.
Πιθανόν και άλλα παιδιά να βλέπουν τους μπαμπάδες τους.
Αυτό είναι που θέλω να σου δείξω.
Τη χειρότερη μέρα...
...ο μπαμπάς μου άφησε έξι μηνύματα σ' αυτόν τον τηλεφωνητή.
Δεν τα έχει ακούσει ποτέ κανείς άλλος εκτός από μένα.
Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ;
Ειδικά όχι εκείνη.
Το πρώτο μήνυμα ήταν στις 8:56.
Περίμενα ακόμη να με πάνε στο σχολείο.
Έπαιζα με τον Μιτς.
Έχανα την ώρα μου.
Είσαι εκεί;
Ναι;
Μόλις δοκίμασα στο γραφείο αλλά δεν απαντούσε κανείς.
Ε... άκου... ε... κάτι έγινε.
Είμαι καλά, μας λένε να μείνουμε εκεί που είμαστε...
Το δεύτερο μήνυμα ήταν στις 9:12.
-Τώρα θα μάθουμε τα κριτήρια... -Ήμουν ήδη στην τάξη τότε.
...του παραλληλόγραμμου.
Λοιπόν, θα πάρετε το όμορφο, μαγικό παραλληλόγραμμο και θα...
-το κόψετε σε δυο... -Εγώ είμαι πάλι.
Ναι;
Συγνώμη... ήλπιζα ότι θα ήσουν σπίτι.
Δεν ξέρω αν άκουσες τι συνέβη αλλά ήθελα απλά να ξέρεις ότι ...
ότι είμαι καλά, όλα είναι μια χαρά, ακόμα περιμένουμε να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε.
Είναι χαοτική η κατάσταση, υποτίθεται ότι έρχονται πυροσβέστες... τι;
Το τρίτο μήνυμα ήταν στις 9:58.
Μερικοί από μας γυρνούσαμε σπίτι με τη μαμά του Μιτς.
Που είπε ότι κάτι συνέβη αλλά δεν μας έλεγε τι.
Σταμάτησα σε ένα μαγαζί στη γωνία 92ης και Μπρόντγουεϊ.
Για να πάρω ένα ζουμερό χυμό.
Ξέρω ότι ήμουν εκεί την ώρα που πήρε ο μπαμπάς γιατί κράτησα την απόδειξη.
Είχε πάνω την ώρα.
Ναι;
ΟΧΙ
Πρέπει να σου τα βάλω όλα.
Το τέταρτο μήνυμα ήταν στις 10:07.
Δεδομένης της μέσης ταχύτητας βαδίσματος ενός παιδιού της ηλικίας μου
ήταν 4,4 πόδια/δευτερόλεπτο.
Και ήταν 9 λεπτά ανάμεσα στα δυο αυτά μηνύματα.
Υπολόγισα ότι περπάτησα 2.376 πόδια.
Το πέταξα μπροστά στην Ενωμένη Εκκλησία στο Μπρόντγουεϊ.
Το ξέρω αυτό γιατί γύρισα πίσω και το μέτρησα.
Εγώ είμαι...
Ήλπιζα ότι θα ήσουν σπίτι...
Ήθελα πάρα πολύ να σου μιλήσω...
Ήθελα να σου εξηγήσω...
Να σου εξηγήσω...
Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, όχι, θα κάνω μόνο ένα λεπτό, συγνώμη...
Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω για πολύ το τηλέφωνο...
Ήθελα λοιπόν να σου πω...
...πόσο πολύ σ' αγαπώ...
Ήθελα να σου πω πόσο πολύ σ' αγαπώ...
-Τι; -ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣ ΑΥΤΑ.
Το πέμπτο μήνημα ήταν στις 10;17.
Μιλούσα με τον Σταν, το θυρωρό, όταν ο μπαμπάς άφησε αυτό.
Είσαι εκεί;
-Σε παρακαλώ σήκωσέ το αν είσαι εκεί! -ΣΤΑΜΑΤΑ! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Όχι!
Υπάρχει άλλο ένα μήνυμα.
Το έκτο μήνυμα.
Στις 10:27.
ΣΤΑΜΑΤΑ! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ
Έι! Περίμενε ένα λεπτό!
Τι κάνεις;
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΟΥΝ. ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ
Ποιος είπε ότι τα πράγματα έπρεπε να καλυτερεύουν;
Αυτό ήταν λοιπόν;
ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ ΑΛΛΑ...
ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΩ
Έι!
Θες να φύγεις; Φύγε λοιπόν!
Πάντα ήξερα ότι είσαι ο παππούς μου.
Αλλά αν νομίζεις ότι θα μας λείψεις τώρα που θα φύγεις...
Μην ανησυχείς! Γιατί δε θα γίνει κάτι τέτοιο!
Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να σου πω ευχαριστώ!
Ο μπαμπάς μου ήταν ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου γιατί εσύ ήσουν ο χειρότερος!
Ο μπαμπάς μου πήγε στο Λύκειο Μπρόνξχαϊμ.
Που οι μαθητές έμπαιναν στην ομάδα του μπέηζμπωλ
και υπέγραφε ο διευθυντής τα χαρτιά.
Κι όταν αποφοίτησε πήγε στο Ρόκερ.
Όπου πήρε πτυχίο στη Βιοχημεία.
Γνώρισε τη μαμά μου σε ένα βιβλιοπωλείο.
Και της ζήτησε να παντρευτούν στο Νόργουολκ, στο Κοννέκτικατ.
Και κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε πίσω στο Τόμπι Ποτ και της ζητούσε να τον ξαναπαντρευτεί.
Τη μέρα που γεννήθηκα πίεσε φύλλα με κερωμένο χαρτί
και κρέμονται ακόμη στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας.
Ήθελε να γίνει επιστήμονας αλλά έγινε κοσμηματοπώλης,
για να βγάζει λεφτά για την οικογένειά μας.
Λάτρευε τη μυρωδιά της βενζίνης.
Μισούσε τις ντομάτες.
Ποτέ δε μου μιλούσε σαν να ήμουν μικρός.
Άρα κατά κάποιο τρόπο....
Το δικό σου φορτίο είναι πιο βαρύ απ' το δικό μου.
718 125 0423
Παρακαλώ;
Ε... γεια σας.
Με λένε Όσκαρ Σελ.
Όσκαρ;
Είμαι η Άμπι Μπλακ!
Είσαι εκεί;
Παρακαλώ;
Είμαι ο Όσκαρ Σελ, ήρθα!
Όσκαρ!
Μεγάλωσες!
Πάμε.
Που πάμε;
Δεν μπαίνω σε αμάξια με αγνώστους.
Είναι καλός κανόνας αυτός.
Αλλά δεν είμαστε τελείως ξένοι.
Μπες μέσα.
Σου είπα όταν είχες ξαναέρθει ότι δεν ήξερα τίποτα για το κλειδί.
Όμως ξέρεις.
Βασικά ο άντρας μου...
...ο πρώην άντρας μου...
...είχε το ακίνητο Σελ που ανέφερες...
Άρα πιστεύω ότι θα πρέπει να μιλήσεις μαζί του.
Που είναι ο πρώην άντρας σου;
Στη δουλειά.
Θα σε πάω σ' αυτόν τώρα.
Κυριακή βράδυ;
Είναι Δευτέρα πρωί στην Ιαπωνία.
Εντάξει.
Είπε να ανέβετε αμέσως.
Στον 32ο όροφο.
Εσύ δεν θα έρθεις;
Θα περιμένω εδώ.
Καλή τύχη!
Έλα μέσα.
Γεια σου.
Γεια σας.
Τι μπορώ να κάνω για σένα; Τι συμβαίνει;
Γνωρίζατε τον πατέρα μου;
Τον πατέρα σου; Ποιος είναι ο πατέρας σου;
Ο Τόμας Σελ.
Δε νομίζω. Δεν γνωρίζω κανέναν Σελ.
Πέθανε στις 11/9.
Λυπάμαι που το ακούω.
Βρήκα ένα φάκελο με το όνομά σας πάνω...
...και νόμιζα ότι ήταν η γυναίκα σας που ξέρω ότι είναι πρώην γυναίκα σας τώρα...
...αλλά δεν ήξερε τίποτα και ήταν ένας άντρας που φώναζε από το άλλο δωμάτιο.
Τι ξέρετε για τον πατέρα μου;
Πότε έγινε αυτό;
Πριν τρεις μήνες και δεκαεπτά ημέρες...
...και οκτώ ώρες...
...και δεκαέξι λεπτά και έντεκα... πλέον δώδεκα δευτερόλεπτα.
Και απόψε στις 7:42:46 μ.μ. βρήκα ένα απόκομμα εφημερίδας
όπου ο μπαμπάς μου είχε κυκλώσει τη φράση "μη σταματάς να κοιτάς"
και βρήκα έναν αριθμό τηλεφώνου στο πίσω μέρος.
Και ο αριθμός ήταν της Άμπι Μπλακ.
Εγώ ήμουν αυτός... στο σπίτι...
Μετακόμιζα.
Το ξέρω.
Τι το ιδιαίτερο είχε αυτός ο φάκελος;
Μπορώ να το δω αυτό;
Ήταν τίποτα γραμμένο στο φάκελο;
Έλεγε "Μπλακ".
Και μήπως το βρήκες μέσα σε ένα μπλε βάζο;
Δεν το πιστεύω!
Είναι στ' αλήθεια το πιο εκπληκτικό πράγμα που έχω...
...έψαχνα αυτό το κλειδί...
Πάνω από ένα χρόνο τώρα.
Έφαγα μήνες προσπαθώντας να βρω την κλειδαριά που ταιριάζει.
Ψάχναμε ο ένας τον άλλον.
Τι ανοίγει;
Ένα χρηματοκιβώτιο.
Τι σχέση έχει αυτό με το μπαμπά μου;
Με το μπαμπά σου;
Το βρήκα στη ντουλάπα του μπαμπά μου...
κι αφού είναι νεκρός δεν μπορούσα να τον ρωτήσω τι σήμαινε.
Κι έτσι έπρεπε να το ανακαλύψω μόνος μου.
Λοιπόν...
...κι εμένα πέθανε ο μπαμπάς μου.
Πριν κανα δυο χρόνια.
Πήγε... πήγε για ένα... τσεκ απ και...
...τέλος πάντων...
...και την επόμενη στιγμή ο γιατρός λέει ότι έχει δυο μήνες ζωής.
Έπρεπε να καταλάβω τι έπρεπε να κάνω με τα πράγματά του, τα βιβλία του...
-...τα έπιπλά του. -Δεν ήθελες να τα κρατήσεις;
Δεν ήθελα τίποτε απ' αυτά.
Τα έβαλα σε δημοπρασία.
Ο πατέρας μου κι εγώ δεν ήμασταν και πολύ κοντά.
Πέρασε τους τελευταίους του δυο μήνες...
...γράφοντας σε όλους. Ξαδέρφια, συνεταίρους, κόσμο που δεν ήξερα καν.
Έγραψε για όλα όσα ήθελε να κάνει αλλά δεν έκανε ποτέ και για όλα όσα έκανε...
...αλλά δεν ήθελε να κάνει.
Μοιράστηκε όλα όσα δεν μοιράστηκε ποτέ μαζί μου.
Ξέρεις, όλα όσα θα ήθελα να ήξερα γι' αυτόν...
Θέλεις μια αγκαλιά;
Θα είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Σε σένα δεν έγραψε γράμμα;
Ναι, αλλά φοβόμουν να το ανοίξω.
Εγώ θα ήμουν εξαιρετικά περίεργος.
Η γυναίκα μου μου είπε ότι γινόμουν γελοίος.
-Παιδικός. -Μα ήσουν το παιδί του...
Φοβόμουν ότι θα ήταν κάποιου είδους εξομολόγηση...
Ήλπιζα πως θα μου έλεγε ότι λυπόταν.
Κι ότι με αγαπούσε.
Ή κάτι προσωπικό για εμάς... αλλά δεν το έκανε.
Στο τέλος του γράμματος...
...λέει...
..."υπάρχει κάτι που θέλω να έχεις, μέσα σε ένα μπλε βάζο,"
"στο ράφι, στην κρεβατοκάμαρα, πιστεύω θα καταλάβεις γιατί ήθελα να το έχεις."
Αλλά εγώ... εγώ πούλησα το μπλε βάζο!
Στην πραγματικότητα το έδωσα...
υποθέτω στο μπαμπά σου, πριν ανοίξω το γράμμα, κι έτσι...
...γι' αυτό προσπαθούσα να το βρω.
Συνάντησες το μπαμπά μου;
Υποθέτω πως ναι.
Τον θυμάσαι;
Ανέφερε κάτι για μια επέτειο...
-...που είναι της γυναίκας μου... -Η 14η Σεπτεμβρίου...
Και ότι σχεδίαζε μια έκπληξη για τη μαμά σου...
-..ευτυχισμένη επέτειο. -Κάτι για ένα ακριβό εστιατόριο...
Το σμόκιν του...
Χωρίς το κλειδί είχα κολλήσει.
Γι' αυτό πρέπει να βρεις το μπαμπά μου.
Μα... δεν ήξερα πως να τον βρω. Δεν ήξερα ούτε το όνομά του.
Για μερικές εβδομάδες περιπλανιώμουν στη γειτονιά του μπαμπά μου...
...και ήλπιζα να πέσω πάνω του.
Έβαλα αφίσες που λέγανε΄ "ο τύπος που πήρε το μπλε βάζο"
στη δημοπρασία στην 75η οδό παρακαλείται να επικοινωνήσει μαζί μου".
Αλλά...
...αυτό ήταν μια βδομάδα μετά από... ξέρεις...
...την 11η Σεπτεμβρίου και...
...οι άνθρωποι έβαζαν αφίσες παντού.
Λοιπόν...
...δεν χρειάζεται να ψάχνεις πλέον...
Λυπάμαι, ξέρω ότι έψαχνες κάτι και... δεν είναι αυτό.
Δεν πειράζει.
Ας πάμε μαζί στην τράπεζα εσύ κι εγώ, θα ανακαλύψουμε τι είναι
...και θα το μοιραστούμε!
Είσαι καλός.
Αλλά όχι, ευχαριστώ.
Θα είσαι εντάξει;
Μπορώ να σου πω κάτι που δεν έχω πει ποτέ σε κανέναν;
Φυσικά.
Εκείνη τη μέρα μας έδιωξαν από το σχολείο σχεδόν με το που πήγαμε.
Πήγα σπίτι με τα πόδια.
Ο φίλος μου είπε ότι θα με πάρει και πήγα και κοίταξα τον τηλεφωνητή.
Κι ήταν όλα αυτά τα μηνύματα.
Από το φίλο σου;
Από το μπαμπά μου.
Ήταν μέσα στο κτίριο.
Αλλά είναι κάτι που δεν είπα ποτέ σε κανέναν.
Ούτε σε κανέναν άλλον ούτε και ποτέ.
Το τηλέφωνο χτύπησε.
Ω, Θεέ μου.
Δεν μπορούσα να σηκώσω το τηλέφωνο.
Απλά δεν μπορούσα να το κάνω.
Χτυπούσε, χτυπούσε, χτυπούσε κι εγώ δε μπορούσα να κουνηθώ.
Ήθελα να το σηκώσω αλλά δεν μπορούσα.
Απλά δεν μπορούσα.
-Απάντησε ο τηλεφωνητής... -Μήνυμα έκτο...
-11 Σεπτεμβρίου... -Ακούστηκε το μπιπ.
10:27 π.μ.
-Και τότε άκουσα τη φωνή του. -Είσαι εκεί;
Αν είσαι εκεί σήκωσέ το.
Είσαι εκεί;
-Είσαι εκεί; -Είσαι εκεί;
Είσαι εκεί;
Με χρειαζόταν κι εγώ δεν μπορούσα να το σηκώσω.
Φοβόμουν, απλά δεν μπορούσα να το κάνω.
Είσαι εκεί;
Ρώτησε εννιά φορές...
Το ξέρω γιατί τις μέτρησα...
Και γιατί δεν είπε "κανείς";
Είναι "κανείς" εκεί;
Χρησιμοποίησε μόνο ένα πρόσωπο.
Νομίζω ότι ήξερε πως ήμουν εκεί.
Ίσως το έλεγε συνέχεια για να μου δώσει χρόνο να φανώ γενναίος και να το σηκώσω.
Το μεγαλύτερο διάστημα ήταν ανάμεσα στο 3ο και το 4ο, που ήταν 15 δευτερόλεπτα.
Είσαι εκεί;
Μπορούσες να ακούσεις ανθρώπους στο βάθος, να κλαίνε.
-Είσαι εκεί; -Μπορούσες να ακούσεις ελικόπτερα...
Είσαι εκεί;
Μπορείς να ακούσεις γυαλιά που σπάνε.
Είσαι εκεί;
Και μετά έκλεισε.
Με συγχωρείς;
Να σε συγχωρήσω;
Για ποιο πράγμα; Επειδή δεν μπόρεσες να το σηκώσεις;
Επειδή δεν μπόρεσα να το πω σε κανέναν.
Φυσικά και σε συγχωρώ.
Δε μπορώ να σου πω πόσο καλύτερα με κάνει να νιώθω αυτό.
Ελπίζω να βρεις αυτό που ψάχνεις.
Πρέπει να φύγω.
Σ' ευχαριστώ.
Τι κάνει;
Όσκαρ!
Δώστο μου εμένα, δώστο μου εμένα...
Είναι εντάξει, είναι εντάξει. Δώστο μου εμένα αυτό.
Δώστο μου εμένα. Δώστο μου εμένα. Είναι εντάξει.
Άστο να βγει. Άστο. Άστο. Άστο. Άστο.
Άστο, άστο, άστο.
Είναι εντάξει, είναι εντάξει. Άστο, άστο, άστο.
Άστο να βγει μωρό μου.
Άστο να βγει, άστο να βγει, άστο να βγει. Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει. Άστο να βγει, άστο να βγει.
Άστο να βγει.
Δεν πειράζει, δεν πειράζει, δεν πειράζει, είναι εντάξει.
Υπόσχομαι να είμαι καλύτερα σύντομα, το υπόσχομαι.
Θα γίνω κανονικός.
Αυτό είναι το τελευταίο που θα ήθελα, είσαι τέλειος.
Προσπάθησα απίστευτα σκληρά, μαμά.
Δεν ξέρω πως θα μπορούσα να προσπαθήσω πιο σκληρά.
Το ξέρω ότι προσπάθησες.
Το ξέρω ότι προσπάθησες, το ξέρω ότι προσπάθησες.
Δεν το ξέρεις.
Το ξέρω.
Στ' αλήθεια δεν ξέρεις, μαμά.
Ξέρω πόσο περήφανος θα ήταν ο μπαμπάς σου...
...που δεν σταμάτησες να ψάχνεις.
Γλυκέ μου, πιστεύεις ότι θα σε άφηνα ποτέ να χαθείς απ' τα μάτια μου;
Πιστεύεις ότι θα άφηνα να σου συμβεί οτιδήποτε;
Πάντα ήξερα που ήσουν. Πάντα.
Ήξερες;
Ο Σταν ο θυρωρός μου είπε για όλους τους τηλεφωνικούς καταλόγους...
που είπες ότι χρειαζόσουν για μια σχολική εργασία στις αισθήσεις.
Ήξερα ότι κάτι σκάρωνες.
Πως;
Οι αισθήσεις αργούν επτά χρόνια ακόμη.
Έτσι μπήκα στο δωμάτιό σου και προσπάθησα να σκεφτώ όπως εσύ.
Ήθελα να καταλάβω...
Με κατασκόπευες;
Σε έψαχνα.
Βρήκα το "παιχνίδι στο δάσος" με τη λίστα με τους Μπλακ...
είδα το σύστημα περιεχομένων σου για τις πέντε περιοχές...
Το Κ-Ζ μάτι μου..
Το Κ-Ζ μάτι σου..
Καταρρευθείσα ζώνη στα σκοτάδια.
Είδα πως χρησιμοποίησες τα τελευταία 4 ψηφία των αριθμών.
-Νόμιζα ότι αυτό ήταν έξυπνο. -Αυτό ήταν πολύ έξυπνο.
Κι έκανα το δικό μου χάρτη.
Και σημείωσα όλες τις ζώνες σου.
104.
216 διευθύνσεις.
472 άνθρωποι που λέγονταν Μπλακ.
Έκανα μια λίστα με όλους όσους θα έβλεπες εκείνο το σαββατοκύριακο...
έπαιρνα τηλέφωνο όσους είχες ήδη πάει και συναντούσα όσους επρόκειτο να δεις.
Αλήθεια;
Όλους τους;
Κι από τότε που πέθανε ο άντρας μου, ο γιος μου ψάχνει σε όλη την πόλη
με το κλειδί που νομίζει ότι είναι κάποιο στοιχείο γι' αυτό είναι πολύ...
Ω, ε.. σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Εμ...
Όταν έρθει λοιπόν... έχει πάρει όλο το χάρτη και...
...σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ... εμ...
Σας ευχαριστώ.
Στον Έκτωρ Μπλακ σίγουρα άρεσε να αγκαλιάζει.
Εμένα με αγκάλιασε 17 φορές.
Ήθελα να φύγω αλλά συνέχιζε να μ' αγκαλιάζει.
Και νιώθει ότι με κάποιο τρόπο θα...
-...για το θάνατο του πατέρα του. -Είναι λυπηρή, πολύ λυπηρή ιστορία.
Μου άρεσε η Ελέην Μπλακ και τα πέντε φασαριόζικα παιδιά της.
Εισιτήριο ή ζωγραφιά;
Δωδεκάδες.
Όταν λοιπόν έρθει, ίσως να μπορούσατε παιδιά να τον αφήσετε να κάτσει εκεί
Τι λες για την Λιάν Μπλακ; -Φύγε!
Μου φώναξε να φύγω.
Ναι, και σε μένα.
Είτε έχει σχέση είτε όχι με...
Φύγε.
Σε παρακαλώ, σήκω φύγε από δω. Φύγε!
Η Λόρνα Μπλακ είχε μια εκπληκτική ιστορία.
Νόμιζα ότι η Λόρνα Μπλακ θα ξεσπούσε σε κλάματα.
Θα είναι μια χαρά.
Λίγες ερωτήσεις. Αυτό θα χρειαστεί μόνο.
Είστε σίγουρη ότι είστε εντάξει μ' αυτό;
Ήταν μια χαρά όταν πήγα εγώ εκεί.
Ήξερα πόσο θα σου έπαιρνε να φτάσεις από την Έλινορ Μπλακ στην Αστόρια, στον
Χάρλον Μπλακ στο Μπούσγουεϊ.
Λυπάμαι πολύ για το μπαμπά σου.
-Μαμά είναι εκείνο το αγόρι! -Εκείνο το αγόρι!
Νομίζω ότι όλα τα μοντέλα μοιάζουν ίδια, εσύ τι λες;
Άρα ήξερες για το κλειδί...
Ήξερα ότι έπρεπε να πας να βγάλεις νόημα απ' τα πράγματα.
Και κατάφερα να έρθω κι εγώ μαζί σου.
Δε φοβήθηκες μήπως με βιάσουν, σκοτώσουν, στραγγαλίσουν, μαχαιρώσουν ή κάτι τέτοιο;
Κάθε στιγμή της κάθε μέρας.
Δε μπορούσα να ηρεμήσω μέχρι να κλείσει η πόρτα.
-Έι! -Γύρισα!
Νόμιζα ότι μόνο ο μπαμπάς μπορούσε να σκεφτεί σαν εμένα.
Κι εγώ.
Τόσοι πολλοί απ' αυτούς είχαν χάσει κάτι ή κάποιον, μαμά.
Όπως κι εμείς.
Τι σου λείπει απ' αυτόν;
Ω, μου λείπουν τόσα πράγματα απ' αυτόν.
Εμένα μου λείπει που προβλέπαμε τον καιρό απλά αγγίζοντας το παράθυρο.
Όταν έμπαινε στο σπίτι και φώναζε "Τι κάνουν όλοι;"
Μου λείπει που έβαζε όλο το χέρι του μέσα στους κόκκους καφέ
στο Φέργουεϊ επειδή του άρεσε η αίσθηση.
Αυτό με εξόργιζε γιατί όλοι στο μαγαζί τον κοίταζαν!
Αλήθεια;
Ω, δεν ξέρω. Δεν ξέρω.
Μου λείπει η φωνή του.
Μου λείπει η φωνή του να μου λέει πως μ' αγαπάει.
Κι εμένα.
Μαμά;
Δεν πειράζει αν ξαναερωτευτείς.
Αν θελήσεις.
Ποτέ δεν θα ξαναερωτευτώ για πρώτη φορά.
Κανείς δεν μπορεί να γίνει εκείνος. Κανείς.
Μου το είπε. Μου είπε: "αγαπάω αληθινά τη μητέρα σου".
"Είναι τόσο καλή κοπέλα".
Μαμά;
Δεν σου λέω αρκετές φορές ότι σ' αγαπάω, έτσι;
Ναι, μου το λες.
Ω, μωρό μου.
Μου το λες.
Έχουν χαλάσει οι σκάλες.
Λίγο νωρίς φεύγεις για το σχολείο.
Δεν έχουμε σχολείο σήμερα. Είναι η μέρα του Προέδρου.
Νόμιζα ότι ήταν το Φεβρουάριο.
Την άλλαξαν.
Είχα γράψει ένα γράμμα στους ανθρώπους που είχα γνωρίσει.
Έλεγε:
"Αγαπητέ κύριε..."
"ή κυρία"
"ή δεσποινίς"
"ή Άμπι"
"ή Χαζέλ, ή Τόμι, ή Ιλέιν"
"ή οποιοσδήποτε που γνώρισα και έχει επώνυμο Μπλακ"
"Ίσως να με θυμάστε"
"Με λένε Όσκαρ Σελ"
"Ήρθα και σας επισκέφτηκα για να δω αν μπορούσατε να με βοηθήσετε να βρω μια κλειδαριά"
"που να ταιριάζει στο κλειδί που νόμιζα ότι μου είχε αφήσει ο πατέρας μου."
Οι πιο πολλοί από σας ήταν πολύ εξυπηρετικοί και καλοί μαζί μου."
"Θέλω να σας ευχαριστήσω γι 'αυτό."
"Και θέλω να σας ευχαριστήσω και για τη βόλτα με το άλογο."
"Και για τη φωτογραφία της Τέηλορ με μένα και το κλειδί μου."
"Ίσως θέλετε να μάθετε..."
"...το κλειδί δεν προοριζόταν για μένα."
"Προοριζόταν για κάποιον κύριο Γουίλιαμ Μπλακ."
"Που ίσως να το χρειαζόταν περισσότερο από μένα."
"Απογοητεύτηκα"
"Προφανώς."
"Αλλά ειλικρινά χαίρομαι που βρίσκεται εκεί που ανήκει."
"Και είμαι ακόμη πιο χαρούμενος που πήρα την απογοήτευσή μου."
"Που είναι πολύ καλύτερη από το να μην έχω τίποτα."
"Ο μπαμπάς μου μου είπε ότι κάποτε η Νέα Υόρκη είχε μια έκτη περιοχή."
"Που βυθίστηκε από πλημμύρες."
"Προσπάθησαν να τη σώσουν."
"Αλλά δεν μπόρεσαν."
"Και δεν θα επιστρέψει ποτέ."
"Όσο κι αν το θέλω."
"Ο μπαμπάς μου δε θα επιστρέψει ποτέ."
"Και νόμιζα πως δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτόν."
"Αλλά τώρα ξέρω ότι μπορώ."
"Νομίζω ότι αυτό θα έκανε το μπαμπά μου περήφανο."
"Που είναι το μόνο που ήθελα πάντα."
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΟΝΤΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΤΟΜΑΣ ΣΕΛ
Βρήκα τη διεύθυνση του ενοικιαστή από τη γιαγιά.
Και παρ' όλο που ήθελα να πω "βρε εγωιστή σκατοκέφαλε"...
και "άντε γαμήσου" δεν το είπα.
Του ζήτησα να γυρίσει σπίτι.
Συγχαρητήρια, Όσκαρ.
Με απίστευτη γενναιότητα, και σοφία περίσσια για τα λίγα σου χρόνια...
έλυσες την αναγνωριστική αποστολή Νο6.
Απέδειξες τόσο την ύπαρξη της έκτης περιοχής...
όσο και τη δική σου υπεροχή.
Όπου κι αν βρίσκονται τώρα οι άνθρωποι της έκτης περιοχής, σε χαιρετούν.
Και το ίδιο κι εγώ.
Τώρα, είναι πλέον ώρα να γυρίσεις σπίτι.